Geroosterde wortel met komijn, geitenkaas en een honing-citroendressing

Weer een gerecht uit het boek 'Persiana'. Wat is dat toch met de keuken van het Midden-Oosten... Op de een of andere manier moeten die boeken altijd in mijn boekenkast staan. Misschien omdat er vaak verrassende vegetarische gerechten in staan.
De smaken passen weer heel goed bij elkaar. En het is een eenvoudig gerecht om te maken.
Ik heb de hoeveelheden iets aangepast. Dit was voldoende als lunch voor mezelf, maar kan als bijgerecht voor 2 personen worden geserveerd.

Broccolisalade met zoete tahin

 

Als ik een vegetarisch gerecht wil maken pak ik meteen de boeken van Ottolenghi erbij. Het nieuwste boek  'Plenty More' staat vol prachtige foto's en elke keer vallen me weer andere dingen op. Bij Ottolenghi wil ik het liefst de recepten precies volgen, omdat ik weet dat de verhoudingen altijd kloppen en ik ben ook benieuwd hoe hij het bedoeld heeft. Als ik het recept een tweede keer maak kan ik altijd wat aanpassen.
Nu zag ik een salade met broccoletti, haricots verts en peultjes met een zoete sesamsaus met tahin en tamari (=glutenvrije Japanse sojasaus). Ik was benieuwd naar de saus. Ik gebruik regelmatig tahin en ook sojasaus, maar nooit door elkaar. Weer wat ontdekt. Het doet me aan miso denken. In elk geval genoeg umami.
Om het wat simpeler te maken heb ik alleen broccoli gebruikt. We aten er gebakken zalm bij. Omdat het zo lekker was aten we het de dag erna weer. Alleen toen wilde ik wat te snel en was de broccoli nog te nat toen ik de saus erdoor schepte. Het wordt daardoor te waterig en de saus minder geconcentreerd. Laat de broccoli dus goed uitlekken.

PS: Karin: dit is echt een recept voor jullie! t Wordt tijd dat je het boek eens krijgt ;)

Bloemkooltaart van Ottolenghi

Bloemkooltaart.... dat had ik nog niet eerder gegeten.
In het nieuwste boek van Ottolenghi 'Plenty more' viel het recept me ook niet direct op, maar ik kreeg een tip om deze taart eens te maken.

Het resultaat: een heerlijk geurende taart, goed in punten te snijden, een kaas en ei smaak, maar ik miste iets knapperigs. De bloemkool is namelijk ook zacht. Het lijkt op een compacte hartige cake. Een quiche zonder lekkere korst. Tsja... zijn er dan toch recepten van Ottolenghi waar ik niet helemaal enthousiast over ben?

Leuk voor een keer en ook lekker, maar ik denk niet dat ik 'm nog een keer maak. Hoeft ook niet. Er zijn nog veel te veel andere recepten die ik wil testen. En het moet wel heel lekker of makkelijk en snel zijn wil ik iets vaker maken.