Crostini met geitenkaas en rode ui

Dit is mijn ideale borrelhapje: crostini met geitenkaas.
Als we uit eten gaan kijk ik altijd op de menukaart of er ook iets met geitenkaas op staat. Een salade au chèvre chaud sla ik niet over. Ook heb ik altijd geitenkaas in huis. Lekker in een salade, in pasta of een ovenschotel. Of zoals nu: op geroosterd stokbrood.
Een aanrader.

Dit recept komt uit het boek 'Toscanini Venticinque'.

Griekse ovenschotel met kip, aardappel en feta

Dit is echt een heerlijke ovenschotel! Het is op zich genoeg voor 2 personen, maar wij hadden best nog een bord op gekund. De kip en aardappeltjes zijn knapperig geroosterd. De paprika, ui en knoflook worden lekker zoet in de oven. En dan de zoute, zachte feta erover. Heerlijk! Ik heb nu gedroogde en verse oregano gebruikt. Maar je kunt de verse oregano ook weglaten. Wij hebben een heleboel in de moestuin staan.
Dit gerecht hebben we nu twee keer gegeten en het is een blijver. Het is ook nog eens makkelijk om te maken.

Beef chimichurri

Chimichurri saus is een bekende Argentijnse saus die meestal bij vlees geserveerd wordt.
Je hebt er het bekende Knorr pakket van, maar daar doen wij niet aan. Zelf maken is veel leuker en lekkerder.
De saus is makkelijk om te maken; gebruik vooral veel knoflook, verse peterselie en oregano. Je kunt lente ui of rode ui gebruiken en zoveel rode peper als je lekker vindt. Het 'hoort' wat pit te hebben, maar wij vonden een ½ rode peper wel genoeg.
Opvallend is dat er veel rode wijnazijn door de saus gaat. Je ziet ook variaties met azijn en citroen- of limoensap. 
Omdat de saus zurig is, deed het ons wat denken aan een dressing. De saus is daardoor ook heel geschikt voor bij geroosterde groenten, zoals tomaat en groene asperges.

Bij een goede saus hoort vooral een goed stuk vlees.
Mijn slager adviseerde me de vinkenlap. Dit stuk vlees uit de vang van de rund is niet echt bekend (en niet duur!). Ik had er wel eens iets over gelezen in het boek 'Handboek voor de perfecte steak' van Marcus Polman, maar ik had het nog nooit gezien of gegeten. Mijn slager vertelde dat hij bij een bbq juist dit stuk gebruikt.
Nou, als hij dat zelf het lekkerste vlees vindt, dan wil ik dat natuurlijk meteen proberen! 
Dus ik kreeg een stuk van 700 gram gevacumeerd mee met het advies om het thuis nog 2 weken te laten rijpen. De koe was namelijk nog maar twee dagen daarvoor geslacht.

Ik heb getwijfeld of ik het vlees eerst nog zou marineren in een mengsel van olijfolie, rode wijnazijn, knoflook, oregano en peper en zout. In sommige recepten wordt dit geadviseerd.
Het is maar goed dat ik het niet gedaan heb, want dit vlees was al zó ontzettend lekker zonder saus. Nu kon je ook een hap vlees 'naturel' nemen. 

De vinkenlap zal hier vaker in de grillpan of op de bbq komen, met of zonder chimichurri saus. Alleen met peper en zout of kruidenboter is het ook heerlijk.
Wij aten er deze keer geroosterde aardappeltjes en tomaten bij en wat boontjes. 

Salade met gekaramelliseerde vijgen, sinaasappel en feta

Met een vijgensalade maak je mij altijd blij. Ook deze versie van Ottolenghi is weer een succes. Al twijfelde ik eerst wel, omdat er veel suiker in gebruikt wordt om de vijgen en sinaasappel te karamelliseren. Je kunt gerust wat minder suiker gebruiken, vind ik.
De vijgen zijn zoet, de sinaasappel fris, de feta zout en de dressing kruidig. Met de rucola krijgt het nog iets pit. Ja, alle smaken komen aan bod en dat maakt het zo lekker.
Dit recept komt uit zijn boek 'Plenty More'. Daar wil ik eerst nog wat meer uit maken, voordat ik z'n nieuwste boek koop.

Tomaten-granaatappelsalade

Dit is uiteraard een zomerse tomatensalade. Maar ik zag deze prachtige tomaatjes liggen en had nog een granaatappel. Dan mag het ook wel in de lente, toch?
De oregano in de kruidentuin groeit weer goed, dus de blaadjes kon ik vers plukken.
De dressing is gemaakt met granaatappelmelasse en daar ben ik eigenlijk niet erg fan van. Misschien heb ik een verkeerd merk, want die van mij doet zo aan ranja en snoepjes denken (grenadineranja van vroeger...). Het versterkt de smaak van de granaatappelpitjes goed, toch gebruik ik volgende keer wat minder van deze siroop.
Deze hoeveelheid is voor 2-4 personen. Wij aten de schaal met z'n tweeën leeg en aten er een gegrild visje bij. Een lichte maaltijd dus.

Quiche met artisjokken, salami en olijven

Wat lekker op een pizza is, is vast ook lekker in een quiche, las ik op de blog
'violetkookt'. Ik heb het recept iets aangepast. Het is heerlijk met een groene salade als lunch of avondeten.
Voeg niet teveel zout toe, want de vulling is al zout genoeg.

Zelf labne maken

Labneh is uitgelekte en ingedikte yoghurt (net als de Nederlandse hangop) die vaak als balletjes in olijfolie wordt bewaard. In Libanon wordt het gegeten bij het ontbijt of als onderdeel van een mezze-assortiment. Het verschil met onze hangop is dat er zout aan toe wordt gevoegd en het wordt geserveerd met kruiden en olijfolie. Hangop wordt hier als toetje gegeten en met zoete ingrediënten geserveerd.
Het wordt verder op dezelfde manier gemaakt.
Hoeveel zout je moet toevoegen hangt af van de zuurgraad van de yoghurt en van je smaak. Ik heb recepten gezien met 1 theelepel zout op 500ml yoghurt, maar ook met 2 theelepels. Zelf vond ik 1 theelepel genoeg.

Labneh past goed bij Arabisch brood, pita en platbrood. Op een geroosterde crostini is het ook heerlijk. Je kunt er nog wat extra olijfolie over druppelen en verse kruiden. Za'atar past hier ook erg goed bij. Dit mengsel van tijm, sumak en geroosterd sesamzaad geeft meteen een Arabische smaak. Smeer de labneh op het brood en serveer met bijvoorbeeld plakjes komkommer, tomaat en radijsjes. Je kunt de labneh ook minder lang laten uitlekken waardoor het meer smeerbaar wordt. Uitgesmeerd over een bordje, besprenkelen met olijfolie en met zwarte olijven serveren als dip.
 
Zelf labneh maken stond al jaren op m'n to-do-list. Het is makkelijk om te maken; je hebt Griekse of Turkse yoghurt nodig (of gewone volle yoghurt), zout, een kaasdoek of theedoek en een vergiet. Leuk om een keer te maken en ook om een pot weg te geven.

Knoflookbrood met oregano

In het boek 'Bakken' van Paul Hollywood staan prachtige broden. Dit knoflookbrood leek me lekker voor bij de lunch. Een eenvoudig deeg met geroosterde knoflookteentjes.
Schrik niet van de hoeveelheid knoflook. Het is echt niet te overheersend. De knoflook wordt namelijk heerlijk zacht en iets zoet door het roosteren.

Het brood is luchtig en zacht en heeft een milde knoflooksmaak. Zo nu en dan kom je een hele teen knoflook tegen. Een volgende keer ga ik weer net zoveel knoflook gebruiken, maar dan ga ik de geroosterde knoflook grof hakken voordat ik het door het deeg meng. Dan heb je in elke snee brood wat meer knoflookstukjes zitten.
Prima in te vriezen en voor herhaling vatbaar.
Wij hadden er een kommetje met olijfolie en grof zeezout bij en aten er een salade bij.

Rokerige gebakken amandelen

Ik eet veel noten, meestal ongezouten en ongebrand. Een handje walnoten of amandelen zijn een gezond snack. Vorige week kocht ik een fles witte port die je gekoeld moet drinken. De wijnhandelaar vertelde dat gerookte, gezouten amandelen er heerlijk bij zijn. Nu had ik een glas rode wijn waar je ze ook prima bij smaken.
Dit recept kwam ik tegen in een Spaans kookboek: 'Cocina Nueva, de nieuwe Spaanse keuken' van Jane Lawson (mooi boek!). Leuk om noten eens zelf te kruiden! Het gerookte paprikapoeder geeft die typische Spaanse smaak.
Deze hoeveelheid is genoeg voor 2-4 personen bij de borrel. Op de foto zie je een halve portie.

Bruinebonensoep met rozemarijn

Een heerlijke herfstsoep, deze bruine bonensoep. Ik had er aan het einde van de zomer al zin in, maar heb nog even gewacht. Alhoewel het nog niet koud en stormachtig weer is,  wilde ik het niet langer uitstellen... Er zit veel groente in en de spek maakt het lekker hartig. Heerlijk met de rozemarijn, mijn lievelingsgeur van alle kruiden uit de tuin.

Het recept komt uit het boek 'Boerenjongens' van Eke Mariën en Lenno Munnikes.
Het boek zelf vind ik niet zo mooi om te zien, ook als je er doorheen bladert trekt het niet direct, maar de gerechten die erin staan zijn heerlijk. Heb er al veel uit gemaakt. Het zijn pure gerechten, geen poespas.

Ottolenghi's aubergine cheesecake

Het werd weer eens tijd voor een recept van Ottolenghi. Deze cheesecake zag ik laatst op Carolines blog staan en zij was erg enthousiast. Eigenlijk wilde ik de overvolle groentetaart van Ottolenghi maken, maar deze schijnt makkelijker te zijn om te maken en is bovendien net zo lekker.
Ik heb de aubergine in blokjes gesneden, maar het kan net zo goed in plakjes. De tomaatjes zijn de laatste uit eigen kas.

Za'atar is een kruidenmengsel van tijm, sesamzaad en sumak. Het is populair in het Midden-Oosten. Ook is het de naam van een wilde soort oregano die naar tijm en oregano smaakt. Gemengd met een flinke scheut olijfolie is za'atar een heerlijke dip voor brood.
Je kunt de za'atar hier weglaten, maar het geeft wel een heerlijke smaak aan het gerecht. Echt weer een Ottolenghi smaak.

Een heerlijke cheesecake, zacht en romig, maar wij misten de bladerdeegkorst wel een beetje. Dus volgende keer maak ik er een hartige taart van met bladerdeeg  en dezelfde vulling. Dan moet je de bodem wel eerst blind bakken, omdat bladerdeeg op een hogere temperatuur gebakken moet worden

Olijven-oreganobrood

Ik heb weer een brood gebakken uit het boek ‘Hoe bak ik brood’ van Emmanuel Hadjiandreou.Het hoefde niet in een rijsmandje te rijzen, maar gewoon op een bakplaat. Het brood moet volgens het recept meerdere keren kort gekneed worden en weer 10 minuten rusten. In het boek staat het niet overzichtelijk beschreven.
Ondanks dat ik het recept wat ‘onhandig’ vind, was het resultaat prima.

De olijven en tomaten geven een heerlijke smaak aan het brood. Lekker bij de borrel of als bruschetta.

 

Verrassende tatin van Ottolenghi

 

Plenty van Ottolenghi blijft mijn favoriete kookboek. Ik denk dat ik de helft van de recepten nu gemaakt heb (het boek zit vol post-its).
Wij aten het gisteren als hoofdgerecht. Een tatin is genoeg voor 4 personen. Volgende keer moet er wel een rucolasalade bij, ik vond het zo een beetje kaal.