Voor preiliefhebbers is dit een heerlijk lunchgerecht. Lauwwarm het lekkerst en geitenkaas en blauwe kaas passen er beide goed bij.
Het idee van een tatin is dat je de vulling (zoet of hartig) met karamel in een ronde tatinvorm bakt met daarover heen een deksel van bladerdeeg (of zelfgemaakt deeg).
Na het bakken keer je de taart om en komt de gekarameliseerde onderkant bovenop.
Al eerder heb ik een tatin van sjalotten gemaakt. Deze is net zo lekker: de prei wordt zacht en zoet, de kaas is hartig en de korst knapperig.
Zorg ervoor dat de preistukjes strak tegen elkaar staan, dan is de taart goed te snijden en valt hij niet snel uit elkaar.
Dit recept stond in Delicious september 2013 en komt uit het boek 'Matt Preston's 100 beste recepten'. Daarna zag ik het op meerdere blogs voorbij komen.
Labneh is uitgelekte en ingedikte yoghurt (net als de Nederlandse hangop) die vaak als balletjes in olijfolie wordt bewaard. In Libanon wordt het gegeten bij het ontbijt of als onderdeel van een mezze-assortiment. Het verschil met onze hangop is dat er zout aan toe wordt gevoegd en het wordt geserveerd met kruiden en olijfolie. Hangop wordt hier als toetje gegeten en met zoete ingrediënten geserveerd.
Het wordt verder op dezelfde manier gemaakt.
Hoeveel zout je moet toevoegen hangt af van de zuurgraad van de yoghurt en van je smaak. Ik heb recepten gezien met 1 theelepel zout op 500ml yoghurt, maar ook met 2 theelepels. Zelf vond ik 1 theelepel genoeg.
Labneh past goed bij Arabisch brood, pita en platbrood. Op een geroosterde crostini is het ook heerlijk. Je kunt er nog wat extra olijfolie over druppelen en verse kruiden. Za'atar past hier ook erg goed bij. Dit mengsel van tijm, sumak en geroosterd sesamzaad geeft meteen een Arabische smaak. Smeer de labneh op het brood en serveer met bijvoorbeeld plakjes komkommer, tomaat en radijsjes. Je kunt de labneh ook minder lang laten uitlekken waardoor het meer smeerbaar wordt. Uitgesmeerd over een bordje, besprenkelen met olijfolie en met zwarte olijven serveren als dip.
Zelf labneh maken stond al jaren op m'n to-do-list. Het is makkelijk om te maken; je hebt Griekse of Turkse yoghurt nodig (of gewone volle yoghurt), zout, een kaasdoek of theedoek en een vergiet. Leuk om een keer te maken en ook om een pot weg te geven.
De herfst is mijn favoriete seizoen. Er is zoveel lekkers om mee te koken!
Elk jaar probeer is weer nieuwe pompoenrecepten, ook voor soep. In eerste instantie had ik deze soep gemaakt zonder garnituur (appel, spek en salie). De appelsap, appel en salie pureer je samen met de pompoen, ui en bouillon. Ik had verwacht dat het dan al een frisse soep zou worden, maar nee: erg saai! Pompoensoep is lekker, romig van zichzelf, maar het heeft echt garnituur nodig of veel kruiden. Vaak doe ik er wat brokjes geitenkaas of blauwe kaas door en peterselie.
Deze variatie beviel me goed: het spek geeft een zoute, knapperige bite en met het friszure van de appel en het kruidige van de salie een lekkere combinatie.
Als de soep teveel indikt tijdens het koken, voeg dan nog wat water of bouillon toe.
Toen ik de foto van dit recept van Janneke Philippi in Delicious november 2014 zag staan wist ik meteen dat ik dit met het enige niet aangevreten rode kooltje uit de moestuin wilde maken. Een heerlijke combinatie: rode kool, zoute knapperige spekjes, zoete peer en een zoete honing-balsamicodressing. Een echte herfstsalade.
De recepten van Janneke in Delicious zijn eigenlijk altijd aantrekkelijk. Ook haar boeken staan hier in de kast en ik zag haar gisteren op tv koken. Dat doet ze goed zeg!
We aten deze salade met vier personen als voorgerecht.
Vorige week kreeg ik een zak vol tamme kastanjes van een vriendin; ze was een middag naar het bos geweest. Kastanjes doen we me vooral denken aan grote steden waar ze op straat gepoft worden. London, Istanbul, Parijs... die kastanjepoffers staan overal.
Maar wat kun je nog meer met kastanjes doen dan poffen?
Hier mijn grote hobby: ik heb alle boeken over kastanjes uit de kookboekenkast gepakt en op tafel uitgestald (o.a. Larousse, Julia Child, Elizabeth David) voor informatie. Uiteindelijk heb ik een recept uit 'Home Made' van Yvette van Boven gekozen: een soepje.
Kastanjes zijn heel voedzaam en worden vooral gebruikt voor kastanjepuree, kastanjecrème (beide ook in blik verkrijgbaar) en kastanjemeel.
Ze zijn lekker bij uitgebakken spek (uitbakken, kastanjes erbij, water erbij en 30 minuten zacht koken). En vooral bij wild. Overal kom je recepten tegen met wild en met kalkoen en gans. Hele gesmoorde kastanjes passen goed bij spruitjes en rode kool.
Zoete kastanjecrème wordt gebruikt in patisserie.
Nu een vervelend klusje: het pellen van de tamme kastanjes.
Maak met een puntig mes twee inkepingen (een kruisje) door de harde schaal heen, maar snijd niet in de zachte kastanje zelf. Kook ze ongeveer 5 minuten in water (langer kan ook). Haal ze eruit en pel meteen, met behulp van een mesje. Eerst deed ik dit met m'n nagels, maar na een paar kastanjes begin je dat wel te voelen.
Ik had in meerdere boeken gelezen dat je de kastanjes warm moet pellen, maar wilde toch testen hoe het gaat als ze afgekoeld zijn. Dat viel me eigenlijk niet tegen.
Als je de harde schil verwijderd hebt, zit er nog een binnenste velletje dat iets bitter is. Dit velletje is lastig te verwijderen. Het hielp niet veel door ze na het pellen van de buitenste schil nog een paar minuten in water te koken. Ik had verwacht dat het binnenste velletje dan wat los zou weken.
Na het pellen van 10 kastanjes heb ik besloten dat ze met het binnenste velletje ook lekker zijn. Dat scheelt veel werk :).
Je kunt de kastanjes zo al eten: heel, gehalveerd of in plakjes door een gerecht. Ze kunnen ook gebruikt worden in stoofgerechten of geglaceerd worden voor een nagerecht.
Dit soepje is voor circa 6 shotglaasjes, of als voorgerecht voor 2 personen. Een herfstig soepje, lekker romig en de smaak heeft iets van zoete paddenstoelen. Ik hou er wel van, maar niet iedereen was enthousiast (reactie was: melig).
De rest van de kastanjes heb ik in porties gevacumeerd en ingevroren. Dit gebruik ik later voor bij de spruitjes of rode kool.
Een supersimpel viskoekje. Ze zijn er verfijnder en vast lekkerder door alle ingrediënten van de rode currypasta zelf toe te voegen. Maar je wilt ook wel eens een makkelijk gerecht. In de toko kun je prima currypasta's kopen. Alle ingrediënten kort in de keukenmachine en je kunt er al kleine burgertjes van maken. De komkommersalade komt uit Plenty van Ottolenghi en is echt verrukkelijk!
Samen met de zalmkoekjes een heerlijk gerechtje.
We hebben begin oktober de pompoenen uit de moestuin gehaald. Het zijn Red Kuri's: de echte oranje pompoenen. Vorig jaar had ik 7 verschillende rassen met mooie kleuren en vormen. Prachtig om te zien. Maar we kwamen erachter dat we deze soort toch het lekkerst vinden: mooi oranje vruchtvlees, zoet, smeuïg en heerlijk om te roosteren.
Geroosterde pompoen is lekker als bijgerecht, maar smaakt ook goed in pasta of risotto. En in curry's past het ook prima, net als zoete aardappel.
Leuk om dit najaar weer nieuwe pompoenrecepten te testen!
Weer een salade uit het boek 'Plenty more' van Ottolenghi.
Deze salade viel me meteen op toen ik het boek voor het eerst doorbladerde. Ik hou van rode biet en avocado en wat een mooie kleuren bij elkaar!
Een goede reden om een paar bietjes uit de moestuin te halen.
Meestal kook ik bieten in de schil of rooster ik ze in de oven. Voor dit gerecht schil je de bieten, snijd je ze in plakjes en kook je ze ongeveer 5 minuten tot ze beetgaar zijn.
Het kookwater was nog nooit zo donkerrood geweest. Onee wat zonde, dacht ik nog.
Al die smaak en kleur verloren.
Als je bietjes vervolgens in de marinade met de rode uit legt, krijgen ze weer meer smaak. En het voordeel is dat alle plakjes biet dezelfde bite houden. Dat geeft de salade extra textuur.
Twee weken geleden werden er in Heel Holland Bakt prachtige worteltaarten gebakken. Ik vind het echt een taart voor in de herfst door de kaneel die erin zit.
Jaren geleden heb ik een Noors recept gekregen van een vriendin. Een prima recept, maar deze keer was ik wel benieuwd naar het recept van Rutger, die het vorige seizoen van HHB heeft gewonnen. In dit recept worden ook koekkruiden gebruikt en die had ik nog liggen.
De topping van roomkaas met poedersuiker vind ik niet perse nodig, maar het ziet er wel mooi uit. Worteltaart blijft door de olie die er in zit een paar dagen lekker en 'moist'.
Het is ook prima in te vriezen.
Je kunt nog walnoten of rozijnen toevoegen. En het kan ook in een cakeblik in plaats van een springvorm gebakken worden.
We vonden deze worteltaart heerlijk kruidig en zacht.
In het boek 'Bakken' van Paul Hollywood staan prachtige broden. Dit knoflookbrood leek me lekker voor bij de lunch. Een eenvoudig deeg met geroosterde knoflookteentjes.
Schrik niet van de hoeveelheid knoflook. Het is echt niet te overheersend. De knoflook wordt namelijk heerlijk zacht en iets zoet door het roosteren.
Het brood is luchtig en zacht en heeft een milde knoflooksmaak. Zo nu en dan kom je een hele teen knoflook tegen. Een volgende keer ga ik weer net zoveel knoflook gebruiken, maar dan ga ik de geroosterde knoflook grof hakken voordat ik het door het deeg meng. Dan heb je in elke snee brood wat meer knoflookstukjes zitten.
Prima in te vriezen en voor herhaling vatbaar.
Wij hadden er een kommetje met olijfolie en grof zeezout bij en aten er een salade bij.
We eten de laatste tijd vaak soep, omdat het zo makkelijk is om te maken en je er veel groente in kwijt kunt. Deze wortelsoep ik lekker kruidig en zacht door de kokosmelk. Je kunt er ook zoete aardappel voor gebruiken. Of pompoen.
De afgelopen jaren hadden we steeds wortels in de moestuin, maar omdat wij kleigrond hebben, vond ik het altijd vervelend om ze heel uit de grond te trekken. En dan moet je ze daarna ook nog grondig afspoelen. Ik heb dit jaar wat meer pompoenen gezaaid; veel makkelijker en net zo lekker.
Het recept kwam ik tegen op de blog van Caroline.
In de vriezer lag nog lamsgehakt van de halalslager. Eigenlijk wilde ik daar gehaktballetjes mee maken, maar het is deze makkelijke pasta geworden. Het klinkt misschien wat raar om yoghurt bij de pasta te serveren, maar dat maakt het nu juist zo lekker. Toen ik een paar maanden in Istanbul was kwam ik erachter dat ze daar bijna overal Turkse yoghurt bij serveren. Die smaak zit in m'n herinnering. Mmm.
Het recept staat al jaren in m'n kookschrift, maar ik weet niet meer waar het vandaan komt. Waarschijnlijk uit de Delicious.
Het tweede gerecht uit het nieuwe boek van Ottolenghi 'Plenty more' is deze salade met geroosterde rode uien geworden. Echte Ottolenghi smaken bij elkaar en het ziet er weer mooi uit met al die kleuren.
Deze keer heb ik het recept toch iets veranderd. We vonden namelijk de walnotensalsa met 1 eetl rode wijnazijn zuur genoeg (in het recept stond 3 eetl). Het komt niet vaak voor dat ik zijn recepten nog wat aanpas, meestal is het precies goed.
Een makkelijke, gezonde salade. Ik heb altijd avocado's in huis en een blik tonijn en kikkererwten staan standaard in de voorraadkast. Dan is deze salade zo gemaakt.
Het recept zag ik op de blog van Eslem: mijnmixedkitchen en komt uit het boek ‘Supersalades’ van David Bez.
Een tosti met kaas, salami en ketchup is altijd lekker en smaakt op de een of andere manier zo goed als je een dagje naar de sauna gaat.
Tegenwoordig maak ik tosti's vaker met pitabrood. Deze broodjes maak ik wel eens zelf (zie zelfgemaakte pitabroodjes ) maar heb ik ook kant en klaar in de vriezer liggen.
Nu had ik nog witte pitabroodjes liggen, maar liever gebruik in volkoren pita's: lekkerder en gezonder.
Deze pita's zag ik in het boek 'Easy Peasy' staan.
Vorige week waren we uit eten en stond er op de menukaart:
'Soupe à l'oignon Provenҫale gratinée'.
Dat klinkt toch een stuk lekkerder dan Franse uiensoep...
Ik zie dan zo'n mooie soepkop voor me in een bistro in Parijs op een herfstdag.
Je kan het heel romantisch maken, maar het blijft uiensoep. Uiensoep bestel ik nooit als ik uit eten ga, dat kun je net zo goed zelf maken.
Dit recept heb ik een keer tijdens m'n studententijd gekregen en sindsdien maak ik uiensoep op deze manier.
Het geheim is dat je de uien eerst rustig in boter en bruine suiker bruin laat worden.
De port (rode wijn kan ook) is er heerlijk bij, er moet genoeg knoflook en tijm in en aan het einde flink wat zwarte peper.
Ik snijd de uien altijd in halve ringen, dat eet het lekkerst.
In de klassieke Franse uiensoep ligt een stukje stokbrood, waar veel geraspte kaas over gestrooid wordt. De soepkom wordt dan met soep en brood nog een paar minuten in de hete oven of onder de grill gezet, zodat de kaas mooi krokant wordt, en de soepkop gloeiend heet!
Wat onhandig als je de soep lekker op de bank voor de tv wilt opeten. Dan zit je daar met een handdoek om die kom.
En dan dat stukje brood met de kaas. Bijna het lekkerste van de soep; bovenop krokant en de onderkant is lekker zacht. Hoe eet je dat op een normale manier... Je kunt het brood niet makkelijk met je lepel in stukken krijgen, ik knoei altijd.
Het komt er bij mij vaak op neer dat ik eerst het hele broodje uit de soep vis, iets laat afkoelen op m'n lepel en dan in een keer opeet, voordat ik aan de uiensoep begin.
Dat kan anders, toch?
Ja. Snijd van een (oud) stuk boerenbrood grove blokken en maak zelf kaascroutons.
In de vriezer heb ik altijd een paar dikke plakken (desem)brood liggen dat ik voor bruschetta of croutons gebruik.
Het brood rooster je apart in de oven. Je kunt het daarna ook nog inwrijven met een half teentje knoflook. Bestrooi de stukken brood met kaas en bak nogmaals in de oven.
Deze kaascroutons kun je evt. al eerder maken en in een apart schaaltje bij de soep serveren.
Nu kun je afwisselend een hap van je soep nemen en een stuk kaascrouton eten, óf tegelijk! Het eet makkelijker en ik vind het ook lekkerder.
Maak grove kaascroutons, dat ziet er wat robuuster uit.
Een simpele pasta voor door de week: daar kun je niet genoeg recepten van hebben. Deze pasta is ook nog eens gezond door de volkoren spaghetti, de vette vis en de groente.
Een blijvertje!
Het recept kwam ik tegen op de blog van Philippine 'liefdevoorlekkers''.
Afgelopen week kwam ik in de boekhandel en daar lag ie al op me te wachten! Het nieuwe boek van Ottolenghi: 'Plenty more'. Ik wist dat hij binnenkort zou verschijnen, maar wist niet dat hij al in de winkel (voor me klaar) lag. Ik heb het boek meteen gepakt en ben zonder het in te kijken naar de kassa gelopen. Dit boek wil ik sowieso in m'n kookboekenkast hebben staan.
Het boek 'Plenty' is een van mijn favoriete kookboeken en de meeste gerechten heb ik al eens gemaakt. Zo'n boek kan niet makkelijk overtroffen worden door een vervolg.
Ook in dit boek staan alleen maar vegetarische gerechten; veel groente, granen en peulvruchten. Het boek is ingedeeld in hoofdstukken naar bereidingswijze: gestoomd, gehusseld, geprutteld, gesmoord, gegrild, geroosterd, gestampt... etc.
Wat me al snel opviel, toen ik het boek voor het eerst doorbladerde en de ingrediëntenlijsten doorlas, is dat er veel, voor mij, onbekende ingrediënten en gerechten in staan.
Enkele voorbeelden: dakos, gedroogde zeespaghetti, kashk, reshteh-noedels, urad-dal, kasha, manuka-honing, ziti, upma, chana dal, salbitxadasaus, berberisbessen, Thaise srirachasaus, pahi, kabocha-pompoen, crespéou, kuku, batata harra, baigan choka.
De farro, freehek, firik, fregola en Iraanse limoenen waren me al bekend door de vorige boeken van Ottolenghi. In dit boek worden de buna-shimeji-paddenstoelen ook meerdere keren gebruikt.
Wat me verder opviel is dat er heel veel verse koriander wordt gebruikt in de gerechten. Ik heb vandaag in de supermarkt (en bij de groenteboer!) in ons dorp gezegd dat ze zo weinig koriander in het assortiment hebben. De groenteboer vertelde me dat het wel besteld kan worden... Tsja... Dan ga ik wel naar de toko in de stad.
Er staan weer veel lange ingrediëntenlijsten in 'die je niet moeten afschrikken'. Als je een aardige voorraadkast hebt, is dat geen probleem. Maar ik kan me voorstellen dat niet iedereen zoveel ingrediënten wil kopen voor een 'eenvoudig' vegetarisch gerecht.
Ik zie er ook gerechten in staat die me niet direct aanspreken, zoals 'auberginekwarktaart' en 'zoetzure prei met geitenkwark en krenten', maar ik weet inmiddels dat je de gerechten van Ottolenghi eerst moet proberen; je wordt vaak verrast door de smaakcombinaties.
Hoe meer ik het boek doorblader en lees, hoe enthousiaster ik word. Dit is weer een boek met nieuwe gerechten. Gerechten die je niet in een ander kookboek tegenkomt.
Ottolenghi-liefhebbers zullen het zonder twijfel aanschaffen (Karin, hup!!).
Vandaag heb ik het eerste gerecht getest: de vijgensalade. Een herfstsalade.
Een makkelijk Ottolenghi gerecht, dat ik wel iets aangepast heb. Wij vonden het een heerlijke salade, alleen was de kaneelsmaak te overheersend. Ook moest ik me inhouden om geen geitenkaas toe te voegen.
Voor morgen staat er een nieuw gerecht uit dit boek in de planning.
Wordt vervolgd...
Zijn er mensen die dit boek ook al hebben gekocht en een gerecht hebben getest?
Deze week had ik het met een collega over bloemkoolrecepten. We hadden beide weinig inspiratie.
Van m'n zusje kreeg ik de tip om dit gerecht eens te proberen: een heerlijke Thaise curry met bloemkool en linzen. Snel en gezond. Je kunt er een hele bloemkool in kwijt en de linzen kun je uit blik gebruiken. Nu hoef ik niet elke week curry te eten, maar dit recept is echt de moeite waard.
Na het maken van de foto heb ik nog een kleine wortel in dunne plakjes toegevoegd. Dat geeft nog wat bite en past er goed bij.
Je kunt extra rode currypasta toevoegen als je van spicy houdt. Dit vonden wij wel genoeg. De rode curry pasta kun je natuurlijk zelf maken, maar voor een snel doordeweeks gerecht heb je ook lekkere kant en klare pasta's.
Het recept komt van de website supersnelgezond.nl. Ik heb nog kokosmelk toegevoegd, zodat je echt een currysaus krijgt. Zonder de kokosmelk vond ik het te droog.
Er staan nog meer snelle, gezonde recepten op deze site die ik eens wil proberen.
Heerlijk vind ik deze schelpjes! Echt een delicatesse. Ik hou ervan om de kokkel uit het schelpje te peuteren en het geluid van de schelpjes als je nog zoekt naar eentje die gevuld is. En als je dan denkt dat ze écht allemaal leeg zijn, dan vind je tóch nog eentje onderin de pan.
Het geheim is: goede olijfolie, veel knoflook en peterselie. Daar maak je bijna alles lekker mee. Je hebt variaties met rode peper, stukjes tomaat, met of zonder witte wijn. Allemaal even lekker.
Een kilo kokkels is genoeg als voorgerecht voor 4 personen of als hoofdgerecht voor 2 personen. Als hoofdgerecht lekker met linguini of risotto. Als voorgerecht met wat stokbrood om in de knoflookolie te dippen.
Omdat ik thuis de enige ben die ze eet, had ik een hele kilo voor mezelf!! Lucky me...
Wij zijn aardappeleters. Gestoomd, gebakken, gepureerd, gefrituurd of in een salade.
Een aardappelsalade is vaak vet, met veel mayonaise of crème fraîche. Best lekker, maar niet zo gezond. Dit makkelijke gerecht uit 'Veg' is fris en heeft toch iets zachts door de eieren. Als onze kippen niet broeden hebben we regelmatig een klein overschot aan eitjes. Leuk om weg te geven, of om in zo'n salade te verwerken!
Lekker bij een bbq of een gebakken of gegrild visje.
Gevulde groenten presenteren zo leuk. Of het nu courgettebootjes zijn, gekleurde paprika's of tomaatjes. De laatste tijd pak ik vaak m'n Spaanse kookboeken uit de kast. Deze paprika's (pimientos rellenos) zijn gevuld met Spaanse rijst, rozijnen, pijnboompitten en peterselie. Een vulling die je ook wel in de Turkse keuken tegen komt.
Ze zijn lauwwarm het lekkerst, koud is ook prima. Wij aten dit als hoofdgerecht met een salade erbij.
Dit recept komt uit het kookboek 'De keuken van Spanje'.
Een Grieks gerechtje uit 'Het kookboek van Ottolenghi'. Zoiets heb ik eerder gemaakt, uit een ander boek, maar dan met wat feta erbij. In het recept worden verse tomaten gebruikt, maar dit kan net zo goed met tomaten uit blik.
Gebruik grote garnalen, lekkere kalamataolijven met pit en breng de tomatensaus goed op smaak met knoflook en Pastis. Wat knapperig vers brood erbij en je hebt een heerlijk voorgerecht!
Afgelopen weekend heb ik een kistje verse vijgen gekocht voor een prikkie. Heerlijk en ze zien er ook zo mooi uit. Vijgen doen me denken aan vakantie in Frankrijk, als je over de markt loopt en je aan beide polsen zoveel plastic tasjes hebt hangen met eten waardoor de striemen in je polsen staan.
Deze salade met vijgen komt uit 'Ottolenghi Het kookboek', daar is ie weer...
In het boek wordt jonge pecorino gebruikt. Ik had een grote rol geitenkaas van 'de Bokkesprong' gekocht.
Geitenkaas en vijgen zijn een heerlijke combinatie. Ik vond de basilicum er goed bij passen. Zorg er trouwens voor dat je rijpe vijgen hebt.
Ik had een dik stuk gerookte zalm gekocht, waarmee ik zalmtartaar wilde maken. Het recept lag al klaar. Maar toen zag ik dit recept met weer een prachtige foto op de blog van Caroline. De dressing alleen leek me al heerlijk. En zalm en avocado eten we ook graag.
Dit is een makkelijk te maken gerechtje. Ontzettend lekker. Een ideaal voorgerecht voor een Aziatisch menu.
